Dokładność obróbki części mechanicznych ma bezpośredni wpływ na wydajność sprzętu. Typowe procesy obejmują:
Cięcie: toczenie, frezowanie, szlifowanie itp., odpowiednie do-precyzyjnych części wałów i tarcz, o chropowatości powierzchni sięgającej poniżej Ra0,8 μm.
Odlewanie i kucie: stosowane do części-o skomplikowanych kształtach (takich jak bloki silnika) lub części-o wysokiej wytrzymałości (takich jak wały przekładni), z dokładnością odlewania zazwyczaj na poziomie CT7-CT10.
Tłoczenie i formowanie: Nadaje się do części z blachy (takich jak części z blachy samochodowej), z możliwością kontrolowania błędów grubości w zakresie ± 0,1 mm.
Obróbka specjalna: obróbka elektroerozyjna, cięcie laserowe itp. stosowane w przypadku--trudnych w obróbce materiałów lub skomplikowanych struktur (takich jak wnęki formy).
Normy międzynarodowe (takie jak ISO i DIN) oraz normy krajowe (takie jak GB i JB) wspólnie regulują produkcję komponentów. W normie GB/T 307.1-2013 określono metodę badania siły dośrodkowej łożyska, natomiast system zarządzania jakością ISO 9001 wymaga od przedsiębiorstw wdrożenia pełnej-identyfikowalności procesów od magazynowania surowców po dostawę gotowego produktu. Typowe metody testowania obejmują współrzędnościową maszynę pomiarową (dokładność ± 0,001 mm), badania nieniszczące (takie jak ultradźwiękowe wykrywanie pęknięć) i analizę składu materiału (takie jak wykrywanie składu stopu za pomocą spektrometru).